Letter 393

To Theodore the Monk. "I shall be well-pleasing," says David, "in the land of the living" [Psalm 116:9 LXX] - calling the age to come the land of the living, not of the dying. For the present life of human beings is by its nature made complete through many deaths, not only in the change that comes with the passing from one stage of life to another, but also in the bodies of souls subject to sin. But where there is no alteration of body or of soul - for there is neither a turning-aside of reason nor a shifting of judgment, since no circumstance takes away the steadfastness and the untroubled calm of the thoughts - that, in truth, is the land of the living, and of those who rejoice unceasingly.

« Εὐαρεστήσω, φησὶν ὁ Δαυΐδ, ἐν χώρᾳ ζώντων »· χώραν ζώντων, οὐκ ἀποθνησκόντων, τὸν μέλλοντα λέγων αἰῶνα. Ἡ γὰρ παροῦσα ζωὴ τῶν ἀνθρώπων διὰ πολλῶν θανάτων συμπληροῦσθαι πέφυκεν, οὐ μό- νον ἐν τῇ κατὰ τὰς μετηλικιώσεις μεταβολῇ, ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς κατὰ ἁμαρτίαν σώμασι τῶν ψυχῶν. Ὅπου δὲ οὐκ ἔστιν ἀλλοίωσις οὐδὲ σώματος, οὐδὲ ψυχῆς, οὔτε γάρ ἐστι λογισμοῦ παρατροπή, οὔτε μετάθεσις γνώμης, οὐδεμιᾶς περιστάσεως τὸ εὐσταθές, καὶ ἀτά- ραχον τῶν λογισμῶν ἀφαιρουμένης, τῇ ὄντι ἐκείνη χώρα ἐστὶ ζώντων, καὶ εὐφραινομένων διηνεκῶς. ---LETTER ΟΖ΄. – ΝΕΑΔΙΩ, ΟΛΥΜΠΙΩ, ΑΝΔΡΟΜΑΧΩ, ἸΟΥ- ΛΙΩ, ΧΕΙΜΑΣΙΩ, ΜΟΝΑΧΟΙΣ ΦΙΛΟΔΙΚΟΙΣ.--- Νῦν εὔκαιρον εἰπεῖν τινα τῶν εὐφρονούντων κατα- μαθόντα τὴν εἰς τὸ θεῖον ὑμῶν καταφρόνησιν, τῶν δὲ πρὸς γένος ὑμῖν στρατιωτῶν τὸ σπουδαῖον περὶ τὴν θεοσέβειαν, ὅτιπερ οἱ πανευλαβέστατοι στρατιῶ- ται νενικήκασι ταῖς ψαλμῳδίαις, καὶ ταῖς προσευ- χαῖς, τῇ τε ἰδιοπραγμοσύνῃ, καὶ τῇ κατὰ τὴν Ἐκκλη- σίαν ἀγρύπνῳ προσκαρτερήσει, τοὺς ἀπηγριωμένους, καὶ πανοργίλους, καὶ μισοθεωτάτους τῶν μοναχῶν, ἀποτιναξαμένους μὲν τὴν ἡσυχίαν τὴν πρέπουσαν, Α καὶ τὴν δι’ εὐχῶν, καὶ ψαλμῶν λειτουργίαν, καὶ ἐπιλαθομένους τοῦ ἱεροῦ ἐπαγγέλματος τε καὶ σχήματος, καταλελοιπότας δὲ τὸ ἴδιον ἀσκητήριον, καὶ ἀπηρευριασμένους ἐργαλοβοῦντας τὰ ἀλλότρια πράγματα, καὶ δοκιμαζομένους διηνεκῶς τοῖς ἔξωθεν δικαστηρίοις, τὸν ἄφατον ἐπεισφέροντας θόρυβόν τε, καὶ τάραχον, ὥστε καὶ αὐτοὺς ὑμῶν ἐπὶ τούτοις καταγελᾶν, καὶ λίαν καταγινώσκειν τοὺς δημοσίους ἄρχοντας.